به تارنمای سازمان انرژی های تجدیدپذیر و بهره وری انرژی برق خوش آمدید.

استفاده از انرژی به ابتدایی ترین دوره های تاریخ باز می گردد از زمانی که آتش شناخته شد، انسان نخستین همواره چوب و برگ خشک درختان را به عنوان سوخت استفاده می کرده و این چرخه تا قرن حاضر نیز ادامه پیدا کرده است.
در خصوص بیوگاز، قدیمی ترین مورد خروج گاز و اشتعال ناقص آن به وسیله دفن زباله در طبقات زیرین زمین توسط پیلی نی روس گزارش شده است. وی خروج گاه به گاه گاز طبیعی و اشتعال ناقص آن را از طبقات زیرین زمین مشاهده کرد. ولی وان هلمونت درسال 1630 شناسائی و اشتعال این گاز را رسماً اعلام کرد. در سال 1667 دانشمندی به نام شرلی گاز مرداب را کشف نمود ولی اصلی ترین تاریخچه عملی گاز متان به عنوان ترکیب اصلی بیوگاز اصل از مواد تخمیر توسط ولتا و در سال 1776 شروع شده است. وی پس از مطالعات زیاد دریافت که مقدار گاز متان تولید شده بستگی به میزان خاک و برگ پوسیده گیاهان دارد که در طبقات زیرین زمین دفن شده اند. وی همچنین دریافت که در صورتی که نسبت معینی از گاز متان با هوا ترکیب شود انفجار ایجاد می شود. اولین تجزیه شیمیایی گاز متان نیز به وسیله نامبرده صورت گرفته است.
شروع تحقیقات عمده در زمینه تخمیر بی هوازی و کاربرد آن در کشاورزی را به شخصی به نام دیوی ودر سال 1808 نسبت داده اند. در سال 1884 فردی به نام گاین طرحی را به اجراء در آورد که با انرژی زیست توده روشنائی خیابانهای شهر پاریس را تأمین نمود.
امروزه منابع مفید و کاربردی زیست توده تنها به چوب و برگ خشک محدود نمی شود و طیف وسیعی از مواد از جمله پسماندهای جامد و مایع شهری و پسماندهای صنعتی، کشاورزی و غیره را نیز در بر می گیرد.
به عنوان مثال در طول سال های 1985 تا 1990 میانگین مصرف سالانه انرژی زیست توده در جهان معادل 14 کوادریلیون BTU بوده است.
در ایران نیز استفاده از بیوگاز سابقه ای قابل توجه دارد. محمد بن حسین عاملی معروف به شیخ بهائی (1031-935 ه ق ) جزء نخستین کسانی است که از این منبع انرژی برای گرمایش یک حمام در اصفهان استفاده کرده است.
اولین هاضم تولید گاز متان در ایران در روستای نیاز آباد لرستان در سال 1354 ساخته شده است. این دستگاه به گنجایش 5 متر مکعب فضولات گاوی روستا را مورد استفاده قرار داده و بیوگاز مصرفی حمام مجاور را تأمین می نمود.
در سال 1359 دو واحد کوچک آزمایشی در دانشگاه بوعلی سینای در همدان احداث گردید که با فضولات کشتارگاه و کودگاوی تغذیه می گردید دانشگاه صنعتی شریف نیز در سال 1361 یک واحد 3 متر مکعب را به صورت آزمایشی مورد مطالعه قرار داد که با فضولات گاوی بارگیری می‌شد.
تاکنون در ایران به صورت عمده تأسیسات استخراج بیوگاز از دفنگاه زباله در سه شهر به اجرا در آمده است. شیراز نخستین شهری است که این کار را به انجام رسانده است. پس از شیراز شهرهای مشهد و اصفهان نیز در این کار موفق شدند.

زیست توده1